วันเสาร์คนก็เยอะหน่อยหนึ่ง ภาพนี้ภายในทำเนียบ
แต่เราก็ยังไม่พร้อมที่จะไปสุวรรณภูมิ หรือดอนเมืองหรอกนะ มาที่ทำเนียบอย่างเคยนี่แหละ แต่ก่อนเข้าก็ต้องเดินถนนคนเดินนี่ซะก่อน เป็นการอัพเดท ในภาพนี้ก็เป็นสารพัดมือตบ เป็บกิ๊บ ต้มหู...ฯลฯ
หลังจากแม่จิตใจไม่สู้จะดีนักกับข่าวพันธมิตร สงสารเขา กลัวเขาแพ้ ไม่อยากฟังคนมาว่าเขา...ฯลฯ ก็ไม่เป็นไร พักซักหน่อย วันนี้ก็มีแรงฮึดขึ้นมาใหม่
เด็กหญิงคนนี้คือน้องแป้ง(ลุกสาวซาแปะ) เป็นน้องคนเล็ก generation นี้ของตระกูลนี้ ถ้าไม่มีน้องแป้ง “เมือง” ก็จะเล็กสุดของรุ่น
วันที่28 พย. จัดงานวันเกิดอากง เช่นเคยที่ สบล. รวมแล้วก็ 7 โต๊ะ ราคาอาหารเริ่มต้นที่โต๊ะละ 9,200 บาท ไม่รวมเครื่อวดื่มและอื่นๆอีก แต่ก็คิดได้หลายมุมนะ เรื่องเงินก็เรื่องหนึ่ง งานนี้ก็เป็นให้หลายๆคนก็เป็นโอกาสที่คนมาพบกัน มาคุยกัน ปีละครั้งล่ะ บางบ้านก็แทบไม่เจอกันเองหรอก แต่ก็มาเจอกันพร้อมๆกันที่นี่ นี่ก็เป็นอีกคุรค่าหนึ่งที่เป็นนามธรรม ตีราคาเป็นเงินไม่ได้
ไม่รู้ว่าถึงคิวของพ่อหรือยัง ที่จะได้มีกล้องใหม่บ้าง แต่ก็แอบไปซื้อมาแล้ว อย่าให้พูดถึงเหตุผลเลย จะเหมือนแก้ตัวตามหลังเท่านั้นแหละ แต่พ่อก็ต้องให้ให้คุ้มให้ได้แน่นอนนะครับ..มาม้า
ไหนๆก็ซื้อมาแล้ว ก็เลยมาเทียบขนาดกับ olympus ของแม่ ความหนา ความใหญ่
ทำไมต้องเป็นยี่ห้อ Ricoh ทำไมไม่เป็น canon หรือ Nikon ..ฯลฯ ก็ไม่รู้เหมือน ทั้งๆก็ไม่ได้สวยอะไรเป็นพิเศษ(ออกจะเชยด้วยซ้ำ) อาจเพราะแปลกดีมั้ง ก็ไม่ใช่ซะทีเดียว ราคาก็ไม่แพงนะ(เกือบๆหมื่น เพราะเป็นของหิ้ว ถ้าของห้างก็12,900 บาท) แต่ถูกว่ายี่ห้ออื่นในสเปคเดียวกัน ดังนั้นขอพิสูจน์ก่อนแล้วกัน ถ้าอยากดูสเปกก็เปิดดูในเวปได้ รุ่น R10 ครับ
เวลาประมาณ บ่ายโมง เขาก็ประกาศว่าเนื่องการเป็นที่แน่นอนแล้วว่าวันนี้จะไม่มีการประชุมสภาแน่นอนแล้ว จึงขอให้สลายการชุมนุมจุดนี้ได้แล้ว ส่วนหนึ่งจะไปต่อที่ดอนเมือง อีกส่วนก็กลับทำเนียบ ส่วนเราก็ขอกลับไปทำงานกันก่อน ..แต่..
จากมุมที่แม่ยืนอยู่ผู้คนที่ปิดล้อมประตู
ซักพักหนึ่งมีเสียงฮือฮากันที่ประตู แม่เราก็ไปทันที คนก็ไม่น้อย สักพักก็มีเจ้าหน้าที่สภากับนักข่าวที่เหลือเดินออกมาท่ามกลางเสียงโห่ แต่ผู้ชุมนุมก็ไม่ได้เข้าทำร้ายแต่ประการใด
มาพบกับป้าแจ๊ดและลุงธานี (พธม.ตัวจริง) ลุงธานนี่พ่อรู้จักกันตอนที่เมฆเข้า ป.1 เซนต์ ในฐานะผู้ปกครองด้วยกัน ก่อนจะเดินต่อไปที่สภาผู้แทน 
หน้า บชน.
แล้วก็เดินมาที่ บชน. (กองบัญชาตำรวจนครบาล) ณ จุดนี้เมื่อวันที่ 7ต.ค.มีการยิงแก๊สน้ำตาสลายการชุมนุมจนมีคนตาย 1 คน แต่วันนีเราก็ไม่ได้กลัวอะไร ตำรวจเองก็ไม่กล้าทำอะไร
เช้าวันนี้พันธมิตรเริ่มเคลื่อนขบวนกันตั้งแต่เช้า 6.00น. พ่อกับแม่ก็ตามมาสมทบตอนสายหน่อย เราไม่ได้เข้าทำเนียบตรงไปที่ลานพระรูปก่อน ผู้คนมากมาย กระจายไปทั่วพื้นที่ แต่...ก่อนกลับ..พี่ตั้วก็ขึ้นร้องเพลง “แม่ยกพันธมิตร” จากนั้น สาวๆแม่ยกก็เต้นกันกระจาย ท่ามกลางความร้อนของแสงแดด สนุกเหมือนกับประกาศชัยชนะแล้วงั้นแหละ
อีกมุมหนึ่งที่จะเห็นว่ามีทั้งจอโปรเจคเตอร์ จอทีวี ตั้งอยู่รายล้อมทำเนียบด้านนอกมากมายเพื่อให้คนภายนอกมีโอกาสได้ดูกัน จะเห็นว่าฉากด้านหลังคือตึกไทยคู่ฟ้า ทำเนียบรัฐบาล
ป้ายฮาๆ แต่ก็เจ็บปวดนะ ที่ผู้นำประเทศไทยสามารถนอกใจภรรยา จนเขาจับได้คาหนังคาเขาว่าพาผู้หญิงเข้าม่านรูดแล้ว ไม่มีใครว่าอะไร เป็นเรื่องธรรมดาๆ นี่ไงจริยธรรมแบบไทยๆ
แม้กระทั่งพวงหรีดสำหรับผู้ตาย เดี๋ยวนี้เขาก็ยังให้เป็นจานดาวเทียม ASTVเลย จะได้บริจาคต่อไปยังต่างจังหวัดอีกต่อหนึ่ง ใครนะช่างคิด แต่ตรงนี้ก็มีขายสำหรับคนทั่วไปด้วยนะ
บริเวณโดยรอบมีการออกร้านหลายร้าน จุดนี้เป็นจุดขายอย่างเป็นทางการของ ASTV
ต่างคน ต่างก็ช่วยกันทำ ตามสิ่งที่จะช่วยกันได้ เป็นเริ่องมหัศจรรย์จริงๆเกี่ยวกับเรื่องอาหารการกินของของจำนวนมากเช่นนี้ ทั้งทำเองในพื้นที่ ทั้งอาหารกล่องที่คนนำมาบริจาคสำเร็จ มากมายจริงๆ คนที่มาทำ คนที่มาล้าง คนเตรียม นี่เขามาจากไหนกันนะ ทำไมจึงเสียสละกันได้ขนาดนี้
เย็นวันที่ 23 พย.เวทีพันธมิตรเขาระดมพลสู้ครั้งสุดท้าย เกมนี้ไม่มีใครเลยที่จะพยากรณ์ได้แล้ว ว่ามันจะเป็นรูปการณ์ไหน จะรุนแรงไหม จะชนะหรือแพ้ จะเคลื่อนตัวไปที่ไหน ..ฯลฯ สำหรับพ่อแล้วไม่ต้องหาเหตุผลหรอก เราคิดว่านี่เป็นหน้าที่เรา เราไปเป็นส่วนหนึ่งของการประท้วงซึ่งจำนวนคนนั้นเป็นสิ่งจำเป็นที่สุด หลายคนไม่ไปเพราะกลัวอันตราย แล้วคนที่ไปล่ะ เราไม่เอาเปรียบเขาหรือ
เสาร์ที่ 22พ.ย.ที่ผ่านมาแม่ไปงานที่โรงเรียนมาแตร์กับเพื่อนๆ ในงานมีตั้งแต่รุ่นลูกๆที่เรียนกันอยู่จนถึงรุ่นยายกันเชียว
คลิ๊กขยายรูปดู คนนี้ระดับเทพ
เลข 8 พ่อก็ไม่ได้อ่านเหมือนกัน จะลองดูก็ได้ 
ไม่แน่ใจว่าเคยอ่านหรือยัง ชอลิ้วเฮียงนี่มีหลายตอน น่าจะจบในเล่ม แต่กระบี่เย้ยยุทธจักรนี่ซื้อเล่ม1มาก่อน
ถ้าอ่านไม่ออกก็คลิ๊กรูปขยายดูนะ
วันนี้พ่อไปซื้อหนังสือมา แต่คิดว่าเอาให้เมฆดูก่อนดีกว่า ว่าเล่มไหนจะเอาหรือไม่เอา ไม่มีปัญหานะ จะได้ไม่ส่งไปเสียเปล่า 
ชุดนี้จัดจะจัดส่งไปสิงคโปร์ ซึ่งสามารถเปลี่ยนได้นะ เพราะยังไม่ส่งไป
ภาพขยายเบญจรงค์ จัดส่งไป 2 อัน
เพื่อให้การจัดของถูกต้อง ไม่เหลือไม่ขาด จึงส่งมาให้เมฆดูก่อน ของนี้มี 2 กลุ่มคือ ส่งไปสิงคโปร์ และ USA
เช้าวันใหม่ แสงแรกแห่งวันในฤดูนี้ถ้าจำกันได้ พระอาทิตย์จะสาดแสงเข้ามาปลุกเราตลอดเช้าเลย วันลมหน้ามาเยือนแล้ว ลมแรงตลอดคืนจนไม่จำเป็นต้องเปิดแอร์เลย
พ่อทำฉลากติดหน้ากล่องไปด้วย เพื่อให้รู้ที่มาของของในกล่องด้วย จึงแสดงวิธีติดมาให้ดูด้วย รูปที่2 จะเป็นการติดสติ๊กเกอร์เพื่อไม่ให้ฝากล่องเปิดหลุด สติ๊กเกอร์นี้พ่อแยกเอาไว้ เมฆต้องเอาไปติดเอง เพราะมันไม่เหนียวพอจะอนู่ได้นานๆ ถ้าติดวันนี้ มันก็ตะกระเดิดออกมาอีก
เมืองใช้เวลาสเก็ตชงาน พร้อมกับทำโมเดลเล็กๆ ส่วนพ่อก็ใช้เวลาส่วนหนึ่งทำกล่องของขวัญสำหรับเมฆจะเอาไปให้อาจารย์ที่อเมริกา ใช้เวลาโขเหมือนกัน แต่ถ้าพ่อไม่ทำ แม่ก็ต้องไปหาซื้อที่สำเพ็งเหนือย และก็เสียเวลาด้วย ไม่เป็นไร หวังว่าผู้รับจะอ่านออกว่า Handmade
ไปชะอำกัน3คน เที่ยวนี้ไปกัน 3 คน รูปนี้เป็นมื้อกลางวันที่ซื้อห่อมาจากร้านแม่ล้วน ..ช่างกินง่าย อยู่ง่ายดีจัง บ้านเรา ก็เพราะจะได้ไม่ต้องเสียเวลาออกไปกินข้าวกันอีก นั่งทานด้วยกันที่นี้ก็มีความสุขเท่ากัน อิ่มเท่ากัน 
ภาพที่เห็นนี้ เป็นเพียงการออกแบบเบื้องต้นเท่านั้น ยังต้องปรับทั้งรูปแบบ และเนื้อหาอีก หลายตลบ ที่เห็นเป็นพับๆนั้น จริงๆจะอยู่เป็นหน้าๆในหนังสือ และอีกเวอร์ชั่นหนึ่งก็จะทำเป็นโปสเตอร์ยาวๆด้วย กำลังออกแบบอยู่
ภาพนี้เป็นหน้าหนึงของหนังสือ ขนาด B4 หน้าหนึ่งจะด้วย 3 ปี เรียงไปจนครบ 80 ปี เล่นเอาเหนื่อยไปเลย เพราะต้องค้นข้อมูลในเนทมากจริง เอามาให้ดูเล่นๆคั่นเวลาไปก่อนครับ
เดือนที่ผ่านมา พ่อต้องขอเวลาแม่มาทำงาน(ของมูลนิธิ) ในส่วนที่ที่ทำเป็นโปรเจคไว้ คือ หนังสือ "สมัญญา อัครศิลปิน" ที่เป็นการรวมผลงานของในหลวงไว้ ในหนังสือนี้ มีส่วนหนึ่งที่เป็น Timeline คือนำเหตุการณ์ต่างๆร่วมสมัย ตลอด 80ปี (ตั้งแต่ในหลวงเกิด) ด้วยคอนเซปที่ว่า คนเราจะจำด้วยภาพ มากกว่าการจำเป็น Text และทุกๆคนก็ล้วนต้องมีประสบการณ์ร่วมอยู่ในTimeline นี้เช่นกัน เนื้อหาทั้งหมดนี้ทั้งหนังสือและตัวtimelineนี้ พ่อเป็นบรรณาธิการ รวมทั้ง ออกแบบเอง และลงมือทำด้วย จึงกินเวลาของพ่อไปมากโข ซึ่งแม่ก็ไม่ว่าอะไร ... ขอบคุณครับ
ถ่ายมุมต่างๆ ทั้งปิดบ้าง เปิดบ้าง กะให้พริ้วๆ อ่อนไหว เวอร์หรือเปล่าก็ไม่รู้ ทำมาแล้วนี่หว่า
มาที่ชะอำครั้งนี้ เมืองก็ไม่ได้มาอีก เพราะติด Inter Game ที่แข่งระหว่างคณะอินเตอร์ด้วยกันในจุฬา พ่อแม่ และก็ยายก็เลยมาด้วยกัน แค่ 2 วันไม่เต็มด้วยซ้ำ มาตัด และติดผ้าม่านต่อจากครั้งที่แล้ว เป็นผ้าที่หอบมาจาก ikea ลดราคา พอติดแล้ว ก็ชักไม่ค่อยแน่ใจซะแล้วว่า... สวยหรือเปล่าวะ กะเก๋แบบง่ายๆไง เลยถ่ายรูปมาให้ช่วยกันดู
ไม่ได้ไปคอนโดซะนานเชียว ที่ไปกับเมฆก่อนเมฆเดินทาง หลังจากนั้นก็ดูเหมือนจะไม่ได้ไปเลย ห้องป้าหมอก็เรียบร้อยดี เขาก็แฮปปี้ไปกันบ่อยเลย เราก็ปลื้มนะที่เขาชอบ นี่ว่าจะให้ไปแต่งบ้านที่เขาใหญ่อีกที่ เราพ่อคงไม่ไหวหรอก เพราะเขาอยากจะได้สไตล์คันทรี ซึ่งผมไม่มีประสบการณ์เลย คงต้องบายซะแล้ว
