
ตามคำเรียกร้องครับ ไม่ว่าเมืองจะชอบจริง หรือแค่เอาใจพ่อ ก็จะเอาให้ดูอีกรูปหนึ่ง มุมนี้ปรกติเราจะไม่ค่อยเลือเขียนหรอก เพราะพื้นทรายข้าหน้ามันว่างๆชอบกล แต่เขาก็เลือที่จะเขียน โดนเอารายละเอียดไปไว้ข้างหลังแทน เก๋ไปอีกแบบ

สีดิบ คือการใช้สีที่บีบออกมาจากหลอดโดยตรง ไม่ผสมกับสีอื่นใด ถามว่ารู้ได้อย่างไร ก็ต้องตอบว่าเพราะความชำนาญ ส่วนสีเบรคคือสีที่เจือสีตรงข้ามของมัน (ในวงจรสี)เช่นสีเขียวเราก็จะเจือสีแดงลงไปเล็กน้อย สีน้ำเงินเราก็จะเจือสีส้มลงไปนิดหน่อย ถามว่าแดงไหนล่ะ มากหรือน้อยแค่ไหน ก็ต้องตอบว่าความชำนาญเท่านั้นที่จะตอบได้ ไม่มีสูตรสำเร็จ มันเป็นรสนิยมด้วย

พื้นทรายระยะหน้าสุด ถ้าปกติเราก็จะมองเห็นเป็นสีน้ำตาลอ่อนๆ เรียบๆ แต่สำหรับpaintingแล้วฝีแปรงคือรสชาติของสายตา คนดูจะอิ่มตาเมื่อเขามองเห็นท่าทีของฝีแปรงของผู้เขียนเคลื่อนไหวอย่างสนุกสนาน คนดูจะมองเห็นท่าทีของผู้เขียนในขณะนั้นได้ บางทีตาเห็นเท่านี้ เราก็เอาอารมณ์เข้าไปเพิ่มได้ บนพื้นที่ว่างๆนี้จึงมีเรื่องราวเกิดขึ้น

มุมหนึ่งที่ซ่อนไว้ข้างหลัง แม้แต่สีเขียวที่สดใสนี้ก็มีการเบรคสีนะ สีนั้นจึงไม่โดดออกมาทิ่มตาเรา การคุมโทนนี้อธิบายยากหน่อยคล้ายๆกับจับสีให้มันยึดต่อกันไม่ให้มันเสร่ออกมาแทงตาเรา การเบรคจึงเป็นวิธีหนึ่งที่ให้มันสงบเสงี่ยมพร้อมใจกัน
No comments:
Post a Comment