กลับมาแล้วก็รู้สึกดีด้วย คุณประภาสก็ไปดูด้วย(พี่ก้องบอกว่ามาดูทุกรอบแหละ เพื่อเอาไปปรับปรุงในรอบต่อไป .. มืออาชีพจริงๆ) ภาพนี้ถ่ายก่อนเข้าชม

ยังคิดอยู่ว่าต่อไปเราน่าจะปรับพฤติกรรมความขี้เกียจของพวกเรา ฟอร์มจัด หรือเสียดายเงินด้วย ไปดูการแสดงต่างๆให้บ่อยขึ้น ประสบการณ์เหล่านี้มันตีเป็นเงินไม่ได้ หลายๆสิ่งจะเข้าไปอยู่ในเมมโมรี่ของเราโดยไม่รู้ตัว โดยเฉพาะเมืองนะ ความรู้ทางสถาปัตย์และความรู้เกี่ยวเนื่องอยู่ในละคอนค่อนข้างมาก การออกแบบฉาก การเปลี่ยนฉาก แสงกับอารมณ์ เวลาและมุกต่างๆ…ฯลฯ

พี่ก้องมีบัตรฟรีของละคอน “เร่ขายฝัน the musical” เราก็เลยได้ไปดู (เฉพาะพ่อกับแม่ เมืองไม่ว่าง) ทั้งๆที่ไม่ได้ตั้งใจจะไปดูเลย เพราะสำหรับพ่อคิดว่าเดี๋ยวเสียฟอร์ม จะไปดูAF ไอ้เรามันต้องของนอก ส่วนแม่นั้นเสียดายเงิน (บัตรขั้นต่ำประมาณ 800) แต่พอไปดูแล้วก็ดีนะ เราชอบเพลงเป็นทุนอยู่แล้ว แม้ละคอนจะยาว ประมาณ3.5ชั่วโมง ก็ไม่รู้สึกเบื่อ การได้ไปดูละคอนสดๆนั้นมีรสชาดดีกว่าดูจาก ทีวีแน่นอนที่สุด อย่างเปรียบกันไม่ได้ (อันที่จริงไม่ใช่แค่ละคอนหรอก คอนเสิร์ต หรือการแสดงอื่นๆด้วย)