ร่วม 30 ปีแล้วที่พ่อกับแม่ออกมาจากวิทยาลัยช่างศิลป์ แล้วก็แทบไม่ได้เจอใครอีกเลย อาจมีบางคนมาเรียนต่อที่ศิลปากรด้วยกันบ้าง แต่ก็นานเต็มที วันนี้มีนัดมาเจอกัน ก็เป็นความรู้สึกแปลก เพราะเราก็ใช่จะรักกัน เหมือนพวกเรียนประจำ แต่ทุกคนก็มักจะมีความรู้สึกว่าที่ช่างศิลป์เป็นที่ที่ทุกคนเริ่มมีอิสระ เป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากกว่าเด็กม.๔ สายสามัญ
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment