DAY 4, July 31, 2009

รูปแสงเงาจัดๆเหล่านี้เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งที่เราถ่ายแบบไม่สนใจสถานที่เลย (จริงๆเราถ่ายในสวนสัตว์) แต่ก็เป็นภาพที่สวยนะ ผมชอบ แม่ก็ปลื้ม “ลูกชั้นหล่อ”

รูปนี้ดูดีเพราะใชเลนส์เทเล จะลำบากสำหรับพ่อหน่อยก็ตรงต้องวิ่งมาไกลหน่อย

มีรูปในสวนสัตว์น้อยมาก แสดงถึงความประทับใจจนไม่ได้ถ่ายรูปกันเลยซักคน

รูปนี้ผมชอบมาก ธรรมดาๆ แต่เหมือนได้ยินเสียคุยกันจริงๆ (คุยนะไม่ได้ทะเลาะกัน) มีฉากหลังที่มีความหมายในตัวมันเอง รู้ได้เลยละ่ว่าถ่ายที่ไหน

ไม่รู้ว่าดีหรือเปล่าที่เราซื้อทัวร์มา มีคนมาจำกัดเวลาให้ (แต่ถ้าไม่มีเราก็ไม่รู้จะทำอะไรเหมือนกัน) แต่ที่แน่ๆ ไม่เมื่อยที่จะเดินต่อรถไฟแน่ๆ แดดร้อนๆขนาดนี้ จะกลับบ้านเอาง่ายๆ

รูปนี้แม่สวยจัง พอดีกับฉากหลังเลย

หามุมถ่ายรูปยากนะ เพราะคนเยอะมาก โชคดีที่เมฆกับเมืองถ่ายรูปพาโนรามาไว้หลายรูป เพราะพ่อไม่ได้ถ่ายเลย อย่าว่าแต่ถ่ายเลย ตัวดอกไม้ก็ยังไม่ได้ดูจริงๆเลย มัวแต่หามุมถ่ายภาพหมู่นี่แหละ

รูปที่๑ และ๒ นี้จัดไว้เป็นหน้าคู่ สังเกตภาพตรงกลางจะต่อกัน แดดเปรี้ยงเลย แต่เราก็ได้ไอสครีมแสนอร่อยมาดับร้อนซะก่อน

และแล้วก็มาถึง FARM TOMITA อันเป็นเป้าหมายสำคัญของทริปนี้เลย แต่เดิมการมาดูดอกไม้ ไม่ว่าจะเป็นดอกกุหลาบเชียงใหม่ ทุ่งทานตะวัน หรือดอกอะไรก็ไม่เคยอยู่ในความสนใจเลย ทริปนี้เราเพียงแต่อยากมาญี่ปุ่น มาเก็บตกของที่ยังคาใจอยู่เท่านั้น แต่บังเอิญว่า ฤดูนี้ใครๆเขาต้องขึ้นเหนือเพื่อมาดูดอกลาเวนเดอร์นี้แหละ มันตระการตามากๆ เราก็เลยตามแห่กับเขาด้วย อันเป็นต้นเหตุของการนั่งรถไฟอันยาวนานนี่แหละ